FES Watch

maandag 12 juni 2017


De Japanse elektronicagigant Sony heeft een nieuwe FES Watch gelanceerd. Meer fashion dan hightech, want het is geen smart device die je leven zal monitoren. Waarin de vernieuwing dan schuilt? Wel, in het design. Zowel de wijzerplaat en het polsbandje bevatten een eInk-scherm en laten toe om het design te veranderen. De monochromatische motieven zijn niet eens een minpunt wat mij betreft: tussen zwart en wit ligt nog een heel modieus spectrum. De FES Watch is enkel in Japan te koop voor om en bij de 490 euro en de kans wordt klein geacht dat het ook in Europa ooit beschikbaar wordt. Helemaal nieuw is het ontwerp niet, maar Sony maakte deze variant wereldkundig met een intrigerend filmpje waarbij getoond wordt hoe je het uitzicht van de horloges ook kan veranderen met een eenvoudige druk op het horlogeschermpje in plaats van met een app. 

ISP

vrijdag 9 juni 2017





Een marmeren dienblad met daarop een messing buisje. Een vergulde pil, een lumineus ampul, een tube licht. De ISP van Ilia Sergeevich Potemine intrigeert. Om de lamp in te schakelen moet je de dop open schakelen en het lichtgevende staafje eruit halen als was het een reactorkern. Om de lamp te dimmen of helemaal uit te schakelen duw je het staafje verder terug in de huls. De werking van de ISP is het meest interessante als tafellamp, want ook al biedt de Franse producent DCW éditions het ook als wandarmatuur aan, al ontmijnt het daarmee toch voor een groot stuk het principe van uitschuiven. Hoe dan ook een opgemerkt product van Italo-Russische designer Ilia Potemine die ooit nog als lijnpiloot actief was. 

Rand Boats

woensdag 7 juni 2017




Het debuut van het Deense Rand Boats is me compleet ontgaan, maar je moet al goed vertrouwd zijn met de nautische innovaties om de introductie van een nieuwe speler op te merken. Toch ging de boot van bezieler Carl Kai Rand al in 2013 te water. Carl Kai Rand is designer en besloot zich te gaan toeleggen op het maken van boten. De Picnic 18 is de eerste in productie en ziet er fantastisch uit. De boot maakt gebruik van een elektrische motor en heeft een autonomie van 16 uur en een topsnelheid van 35 kilometer per uur. De website van Rand boats kondigt nog twee grotere modellen aan en die liggen in dezelfde minimalistische lijn. Maar waar komt die Carl Kai Rand plots vandaan... een jonge gast die plots met branie de nautische wereld komt verblijden. Welnu, Carl Kai Rand is zoon van Bitte Kai Rand die een gelijknamig modelabel runt. Nog een leuk detail, Carl Kai is samen met de ravissante Duitse Teresa Arns, voormalig model en intussen gereputeerd designer en bekend van heel wat ontwerpen bij Menu. Ze werken ook vaak samen aan projecten, onder voor meer de inrichting van de flagship store van - jawel - Bitte Kai Rand in Kopenhagen. 

Slash Objects

vrijdag 2 juni 2017

Slash Objects, het label van Arielle Assouline-Lichten, opereert vanuit New York en intrigeert vooral met woonaccessoires gemaakt uit 100% gerecycleerd industrieel rubber. Faux marmer lijkt het wel, en de combinatie met messing, echt marmer en cement werkt heel erg goed. De collectie van Slash Objects bestaat momenteel uit (bijzet)tafeltjes een console en onderleggers. Rubber geeft het huidige woonbeeld almaar meer korrel. 

Concrete jungle

dinsdag 30 mei 2017


Het was even stil op de blog omdat New York me soelaas bood. Concrete jungle en een Empire state of mind. Tijd is dan snel besteed. Opgesoupeerd. Times square als metafoor voor een kermis vol uitwassen. Eight million stories, out there in it naked. City is a pity. 

Endless Rain Record

donderdag 18 mei 2017


Zo zon. Zonder is het toch heel wat minder. Van den regen in den drup, druip je lekker af. Ander plaatje graag. De Japanse artiest Kouichi Okamoto - a.k.a. Bekkou perste het in vinyl. Zwart. Als 'drop' op de voorkant en 'rain' als b-kantje. Een tien minuten durende groove van vallende druppels, dan wel een zomerse stortbui. Zo zon. Zonder klinkt het toch nog goed. Endless Rain Record.

Gallery of furniture

maandag 15 mei 2017





Showroom is stricto senso een ruimte waarin je kan tonen wat je verkoopt. Vitrine-gewijs wordt je daarbij vaak een inkijk gegeven in het productgamma. Een allesomvattend overzicht, omgord door een glazen plint. Denk je dan. Het Tsjechische bedrijf MY DVA dacht daar enigszins anders over. De specialist in projectmeubilair is gevestigd in Brno en kampte met een weinig tot de verbeelding sprekend gebouw. Room was er wel, maar weinig show. Het nam architectenbureau CHYBIK+KRISTOF onder de arm en zij kwamen aanzetten met een verrassend concept. Het hele gebouw werd bekleed met zwarte projectstoelen en het resultaat is fenomenaal. 

YSTUDIO

woensdag 10 mei 2017


Zwaarwichtig of niet, we zijn tuk op The weight of words. Vooral neergepend met de juiste pen. Hoog in de ranking der schrijverij staat Kaweco, maar Ystudio stijgt naar de kroon. Kroontjespennen in mat zwart en gebronzeerde details zijn gewoon puntgaaf voor de inktkoelies. Ystudio werd in 2012 opgericht in Taiwan en zorgt voor een nieuwe schriftuur in pennenland. Geheel diplomatiek als we zijn, stellen we ons graag kandidaat als ambassadeur. Zonder natie maar met signatuur, schrijven we maar wat graag geschiedenis. 

Conductive Wallpaper

dinsdag 9 mei 2017





Wat als je de elektrische bedrading niet wegstopt in de muren of achter valse wanden? Hoe zou het nietsverhullende draadwerk er dan kunnen uitzien? Een circuit kan toch nooit mooi zijn - tenzij Spa-Francorchamps - want elektrische bedrading is noodzakelijk kwaad, functioneel maar nooit origineel. Weggestopt. Ingewerkt. Dicht gepleisterd. Bij geschaafde beschaving, want daar waar de elektrische draden nog op de muur liggen, moeten nog de verbouwende rookies passeren. Nee, laat het maar. Laat het maar aan het in New York gebaseerde UM Project. Het Brooklyn-bureau van Fransman François Chambard charmeert al langer met projecten om duimen en vingers bij af te likken; maar bij het Conductive Wallpaper Project voel je pas echt spanning. Een schokgolf voor patroon-minnende instagrammania. 

Voor Conduct werkte UM Project samen met Flavor Paper, zowat de evenknie van Arte International en sterk in behang van belang. Wat je ziet is nietsverhullende low tech - high touch. Het doet mij denken aan de moederbord-opdrachten uit de lessen Technologische Opvoeding; jawel, het College maakte meer diets dan esthetica en algemene opvoeding. Als: dan. Als je deze knop inschakelt, gaat het licht. Er schuilt muziek in. De Pinteresttempeliers en Instagramvoorgangers prevelen al Hallelujah. Like amen. 

Mokase

maandag 8 mei 2017



Maandag. Cafeïnezuchtig sakkeren en klagen. Espresso tot het kopje overloopt. Fijn te merken dat er altijd grotere gekken bestaan in de wereld. Zo wil Mokase via Kickstarter geld ophalen voor een smartphone-hoes met een koffiecapsule. Het geheel warmt op met behulp van je app en je giet de koffie zo uit je telefoon. Vast bedacht op een maandag. Cafeïnezucht. 

Blackhaus

donderdag 4 mei 2017

 


Het Barcelona Paviljoen van Ludwig Mies van der Rohe. Hoeveel foto's zouden daar al van gemaakt zijn? Sinds de wereldtentoonstelling in 1929 moet zowat elke zichzelf respecterende architectuurfanaat er al op hebben scherp gesteld; en dankzij de digitale fotografie én de smartphones kan zelfs het kleinste kind er zijn gangetje gaan. Blackhaus spant evenwel de kroon. Nooit eerder zagen we beelden van het roemruchte paviljoen die de realiteit van het architectuurproject weten te overstijgen. Het Braziliaanse Blackhaus mag dan al gespecialiseerd zijn in architectuurfotografie, hun visie op Mies van der Rohes meesterwerk is werkelijk subliem. De fotoreeks leidde tot een poster-serie maar vooralsnog lijkt het er niet op dat die in roulatie is. De architectuurpracht staat er zwart op wit, met elk nuance daartussen. 

Atelier Joren Naerebout

woensdag 3 mei 2017



Ben je op zoek naar een hyper gestileerde salontafel, dan moet je zeker het werk van de Nederlander Joren Naerebout bekijken. De stalen box meet 50 bij 50 en is 35 centimeter hoog en wat je uit de foto kan afleiden is de detaillering bijzonder goed geslaagd. De platen liggen perfect in lijn zonder afbreuk te doen aan de stevigheid van de constructie. De zwart gelakte versie kost 750 euro en dat valt eigenlijk best mee. De bronskleurige versie is weliswaar iets duurder, maar oogt nog steeds bijzonder mooi ook al zal je de raaklijnen tussen de platen net iets meer zien dan in de zwarte variant. Knap werk in ieder geval en  het lijkt er sterk op dat Naerebout een eigen vormtaal te pakken heeft, want zeker vermeldenswaardig zijn z'n recent gelanceerde Twofold lamp. Verkrijgbaar in verschillende kleuren, maar misschien moet ie ook hier maar eens een brons- en of messingvariant overwegen. 

Native Union

dinsdag 2 mei 2017



De marmer-trend lijkt nog lang niet uitgewerkt en almaar meer merken zien er commerciële nerven in. Een opgemerkte speler in het lifestylemarmer is Native Union, het in Hong Kong gevestigde label van Igor Duc en John Brunner. Ze pakken uit met een nieuwe resem producten die eens te meer inhaken op de iPhone en Apple Watch. Hun laadstationnetjes voor de iProducten strekken tot de aanbeveling. Wanneer hightech en natuurlijke materialen elkaar kruisen, ontstaat er vaak iets bijzonders. Bij Native Union heet dat 'Luxury Tech'. Enige kanttekening: de merknaam van Native Union had niet in het marmer hoeven te staan. Het is hen vast ingeven uit commerciële overwegingen, want niet voor niets voorzien ze een 'corporate gift' gamma. Maar beste Duc & Brunner, waarom je product niet sublimeren tot de essentie? Zonder je merknaam. Voorzie het als een optie... de consument zal er heus wel enkele dollars extra voor willen betalen. In design geldt de belangrijkste les: Less is more. Met minder maakkost én toch meer verdienen, toont je businessmodel als de gretigste leerling van de klas. 




The Mystery of Sleep

zondag 30 april 2017






Slaap, slaap om je hoofd, het kussen. De Iraanse kunstenares Maryam Ashkanian toont hoofdkussens met daarop geborduurde taferelen van slapende mensen. Een reeks waarmee ze de wereld weet te verbazen. Een onbewaakt moment ragfijn vastgelegd. Met deze slaapserie lijkt Ashkanians, die in 2012 haar bachelor haalde in de schilderkunst, bedje in ieder geval gespreid. Poëtische schoonheid als dons voor het oog én hoofd. 

Sideline

donderdag 27 april 2017


Ik heb een krant besteld. De New York Times nog wel. Los van het feit dat ik alles en tegelijk niets met de stad heb, los van het feit dat ik iets met en tegen kranten heb. Ik heb een krant besteld. Het dagelijkse nieuws, maar dan weggeveegd. Ik heb een lege versie besteld. Van de New York Times nog wel. Het had ook Die Zeit, El Pais of Le Monde kunnen zijn.  Maar sowieso een uitgave van Sideline, een creatief collectief dat graag inspeelt op massamedia en even graag een loopje neemt met de hele advertising business. De tot grid herleidde New York Times is exemplarisch voor wat Sideline doet: zeggen waar het op staat, benoemen wat je ziet. Zo hebben ze een Loaded - een Brits lifestyleblad - pagina per pagina nagemaakt met daarop telkens één zin waarmee ze omschrijven wat je normaal zou zien. Hetzelfde deden ze met een hiphop videoclip letterlijk frame per frame verwoorden. Vraagroepende beeldcultuur... ik heb alvast de New York Times besteld. 

Twee-componenten typo

zondag 2 april 2017



Indrukwekkend onderzoek van de Duitse designer Thomas Wirtz naar twee-componenten typografie. Of toch, met behulp van een 3D-printer creëerde hij een letterrecipiënt waaraan liquides werden toegevoegd. Het filmpje schudt het mooi uit de mouw, maar zo mogelijk nog mooier is het foedraal met daarin een boek en een recipiënt om zelf aan de slag te gaan.


SOELAAS All rights reserved © Blog Milk - Powered by Blogger